دکتر سیدعبدالحمید ضیایی در دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران گفت: گستردگی عرفان و مفهوم آن باعث شده است که نتوانیم تعریف دقیق و جامعی از عرفان داشته باشیم و هم‌چنین به این مفهوم آسیب وارد شده است. به هر کجای عرفان اشاره کنیم کسی از مکتب‌های دیگر می‌تواند خلاف آن را بیان کند. به گزارش واحد روابط عمومی پژوهشکده مطالعات فرهنگی و اجتماعی وزارت علوم، تحقیقات و فناوری، این استاد و پژوهشگر حوزه عرفان تطبیقی در نخستین جلسه از سلسله نشست‌‌های «عرفان و اندیشه علمی» با موضوع امتناع گوهرهای اجتناب‌ناپذیر مدرنیته و عرفان خاطرنشان کرد: اولین گوهر مدرنیته عقلانیت به معنای خودبنیاد است. عقل در خود دارای حجت و قائم به ذات است و ملاک آن منطق است. وی افزود: انسان مدرن نگاه دینی، عرفانی و فلسفی هم ندارد و از همه چیز اسطوره زدایی می‌کند. یعنی انسان مدرن اسطوره را شکل مورد اجماع یک قوم می‌داند. انسان مدرن خدای فلسفی را از دایره مشیت حذف کرده است. مدرنیته از انسان آغاز و به آن ختم می‌شود. یعنی یکی از جوهره‌های مدرنیته اومانیسم است و هر چیزی هم در تعارض با انسانیت قرار بگیرد غیر مرجح است. ضیایی ویژگی دیگر مدرنیته را توسعه مادی دانست و تاکید کرد: ما هم‌چنان در دل مدرنیته زندگی می‌کنیم و این پروژه ناتمام و خود اصلاح‌گر است. به لحاظ عملی هم ساختار جهان ما مدرن و نه پست مدرن است و جهان غرب به اندازه‌ای که ما در جهان سوم به پست‌مدرن توجه می‌کنیم، اهمیت بدهد. نویسنده کتاب جامعه‌شناسی تحریفات عاشورا در ادامه بیان کرد: مولفه‌های عرفان اسلامی شهودگرایی مبتنی بر مکاشفات و ارادت‌گرایی به معنای ارادت‌سالاری است. وی افزود: اگر به کتاب‌های عرفانی غربی و شرقی مراجعه کنید، حجم عظیمی از مکاشفاتی وجود دارد که راستی‌آزمایی نشده‌اند و روش این راستی‌آزمایی و شاخص آن نامشخص است. در مجموع عارفان تن به این امر نداده‌اند و دیگران هم به آن اهتمام نورزیده‌اند. درباره زبان عرفانی و مکاشفات صحبت خواهیم کرد. ضیایی در پایان نشست اول به پرسش‌های حاضران نیز پاسخ گفت. این نشست‌ها هر شنبه ساعت ۱۴ تا ۱۶ در سالن انجمن‌های دانشکده علوم اجتماعی به نشانی بزرگراه جلال آل احمد، پل نصر (گیشا)، جنب دانشگاه تربیت مدرس، دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه تهران، نیم‌طبقه اول پذیرای علاقه‌مندان خواهد بود. حضور در این نشست‌ها برای عموم آزاد و ریگان است.