تجربه مدارس نوین دختران در ایران از درون فعالیتهای گروه های فرهنگی- دینی خارجی ریشه گرفت و پس از مدتها در ضمن طرح مطالبات اجتماعی و در جریان مشروطیت به عنوان یکی از مأموریت های آموزشی - تربیتی معارفی دولت شناسائی و در ادامه در شکل مدارس خصوصی و سپس مدارس دخترانه دولتی (۱۲۹۷ ش) تثبیت شد. حدود سیزده سال بعد از تصویب قانون آموزش رایگان و اجباری اولین مرکز تربیت معلم دختران برای تأمین آموزگاران مدارس دولتی تأسیس شد. در طول دوران فعالیت دار المعلمات (۱۲۹۷-۱۳۱۳ش) اولین معلمان زن ایرانی آموزش دیده و تربیت شدند تا امور آموزش و تربیت دختران را در مدارس دولتی بر عهده گیرند. بر اساس عملکرد این مدرسه میتوان چنین گفت که نظام آموزش و پرورش دختران در دوره پس از مشروطیت بر بنیانهای دارالمعلمات و از ۱۳۱۳ش دانشسرای تربیت معلم دختران استوار شده است.
