پنجمین نشست ملی زنان در آموزش عالی با نگاهی به دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد

پنجمین نشست ملی گروه مطالعات زنان موسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی با عنوان «زنان در آموزش عالی با نگاهی به دانشگاه سیستان و بلوچستان» در همکاری با دفتر مشاور وزیر علوم در امور زنان و خانواده و دانشگاه سیستان و بلوچستان برگزار شد.

 

به گزارش روابط عمومی مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی در این نشست دکتر افسانه مرزیه، دانشیار روانشناسی تربیتی دانشکده علوم تربیتی و روانشناسی و مشاور امور بانوان دانشگاه سیستان و بلوچستان هم در سخنرانی خود به بیان گزارشی در خصوص وضعیت کنونی دانشگاه در حوزه زنان و اقداماتی که در این حوزه انجام شده پرداخت.

 

وی گفت: از بین ۳۸۰ نفر هیات علمی دانشگاه ۸۵ نفر (۲۲٫۳۷ درصد) از خانم‌ها هستند که ۱۲ نفر آنها دانشیار هستند. ۴۳ درصد کارکنان دانشگاه (۲۴۱ نفر) و ۳۵٫۹ درصد مدیران دانشگاه را هم زنان تشکیل می‌دهند.

از مجموع هفت هزار و ۶۹۷ نفر دانشجوی کارشناسی دانشگاه، چهار هزار و ۲۸۹ نفر (۵۵٫۷۲ درصد) دختر هستند و ۵۲ درصد دانشجویان کارشناسی ارشد و ۴۳ درصد دانشجویان دکتری دانشگاه را دختران تشکیل می‌دهند در واقع دختران  ۵۰٫۷۴ درصد کل جمعیت دانشجویی دانشگاه در مقاطع تحصیلات تکمیلی را به خود اختصاص داده‌اند.

 

مشاور رئیس دانشگاه سیستان و بلوچستان در امور زنان و خانواده با اشاره به رویکرد مشارکتی حاکم در در این دانشگاه گفت: در راستای استفاده از خرد جمعی، تشکیل کمیته بانوان را در دستور کار قرار دادیم که این کمیته با نظر مساعد رییس و هیات رئیسه دانشگاه زیرنظر مستقیم رییس دانشگاه تشکیل شد. در این کمیته ۹ نفره که ریاست آن را مشاور زنان و خانواده رییس دانشگاه برعهده دارد، سه عضو هیات علمی زن دانشگاه به پیشنهاد مشاور، یک  نماینده زن از دفتر نهاد نمایندگی مقام معظم رهبری در دانشگاه، دو نماینده از بین کارکنان زن و یک نماینده از دختران دانشجوی تحصیلات تکمیلی و یک نماینده از همسران اعضای هیات علمی ساکن در مجتمع مسکونی اساتید حضور دارند.

وی خاطرنشان کرد: کمیته در تلاش است علاوه بر تعامل حداکثری و فعالیت در داخل دانشگاه با سایر نهادهای مرتبط در سطح شهر هم ارتباط و تعامل داشته باشد.

برگزاری مراسم و برنامه‌های مختلف در مناسبتهایی مثل روز زن، روز دختر، روز جهانی مقابله با خشونت علیه زنان و برگزاری جلسات مشورتی با سرپرستان خوابگاه‌های دختران و نیازسنجی درباره کارگاه‌های آموزشی مورد نیاز زنان دانشگاهی از جمله فعالیتهای کمیته است.

 

دکتر فرانک حسین زاده سلجوقی، دانشیار ریاضی کاربردی و رئیس مجتمع آموزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان هم در سخنرانی خود با موضوع کارآفرینی و عدالت اجتماعی در حوزه زنان با اشاره به سهم بسیار کم زنان از اعضای هیئت علمی با درجه دانشیاری و استادی در کشور گفت: برای رفع این مشکل باید کار بیشتری روی زمینه های پژوهشی انجام داد که با دقت نظری که خانم‌ها در کارها دارند حضور بیشتر آنها در عرصه پژوهشی مطمئنا برکات فراوانی هم برای کشور خواهد داشت.

 

به گفته وی مشکلات موجود در اخذ طرح های پژوهشی و تبعیض‌هایی که در واگذاری طرح ها به زنان وجود دارد از موانع عمده ارتقای زنان عضو هیئت علمی است که با توسعه شرکتهای دانش بنیان و مراکز رشد که زمینه خوبی برای فعالیت تحقیقاتی بانوان است می توان این موانع را تا حد زیادی برطرف کرد.

حسین زاده سلجوقی با اشاره به این که ۲۲٫۷ درصد زنان ایرانی، تحصیل کرده هستند از بالا بودن آمار بیکاری در زنان ابراز تاسف کرد و گفت: بیکاری در زنان سه، چهار برابر بیشتر از مردان است که باید تلاش کرد زنان را از گرایش صرف به مشاغل دولتی به کارآفرینی سوق داد.

 

رئیس مجتمع آموزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان با اشاره به این که این دانشگاه از سال ها پیش با ایجاد مدارسی نسبت به جذب دانش‌آموزان مستعد در جهت عدالت آموزشی اقدام کرده که تاثیر مثبتی در افزایش سطح تحصیلات در منطقه داشته گفت: با توجه به محرومیت‌های تاریخی در این استان همچنان باید این نقش را گسترش داد تا شاهد کاهش مشکلات و کمبودهای شدیدی که در این حوزه وجود دارد باشیم.

 

 

حسین زاده سلجوقی تصریح کرد: مشکل عدم ورود به مدرسه یا ترک تحصیل دانش آموزان به آموزش و پرورش بر می گردد. پراکندگی بالای جمعیت، فاصله زیاد مدارس، کمبود فضای استاندارد آموزشی و کمبود پنج هزار کلاس درس در سطح استان از عوامل موثر در این زمینه است  که نرخ بالای موالید در استان این مشکل را در آینده تشدید می‌کند. مشکل بعدی، کمبود معلم خصوصا معلم زن به ویژه در روستاهاست.

 

وی خاطرنشان کرد: کودکان بازمانده از تحصیل زیادی داریم که علت آن فقر مالی و ناتوانی در تامین نیازهای اولیه است. دوری مدارس، نبود آینده شغلی، ازدواج زودرس، کم سوادی و بی سوادی والدین و تعصبات محلی  از مواردی است که در ترک تحصیل دانش آموزان دختر مؤثر است. تاکید من بر دانشگاه اجتماعی و جامعه محور است که زنان می توانند نقش زیادی در عدالت آموزشی داشته باشند.

 

 

رئیس مجتمع آموزشی دانشگاه سیستان و بلوچستان تصریح کرد: یکی از روش های مؤثر برای جلوگیری از ترک تحصیل افراد، تقویت کارآفرینی و آموزش روش های کارآفرینی است. زنان هیات علمی می‌توانند با توجه به خلاقیت و نوآوری که در اختیار دیگران قرار می دهند و خدمات آموزشی و کمک آموزشی به معیشت خانواده ها کمک کنند. بدیهی است وقتی مشکلات بانوان منطقه را رفع کنیم بر بخش عمده ای از مشکلات زنان پژوهشگر هم موثر خواهد بود.

وی در پایان خاطرنشان کرد که یکی از راهکارهای مؤثر در این زمینه، جلب حمایت خیران است که می توانند با دید کارآفر ینی به رفع پایدار مشکلات کمک کنند.

 

 

سخنران بعدی این نشست، دکتر امیرحمزه سالارزایی، استاد فقه و مبانی حقوق اسلامی دانشکده الهیات و معارف اسلامی دانشگاه سیستان و بلوچستان بود که به بحث تعادل حقوقی زنان در دانشگاه با محوریت مادر

پرداخت.

 

وی با تاکید بر این که باید مراقب بود که زن به عنوان سلول بنیادی خانواده حقوق اساسی خود را داشته باشد اظهار داشت: الگوی پیشرفت موزون، پایدار و فراگیر مبتنی بر وجود مادری است که توامان جامعه مدنی و خانواده را مدیریت می‌کند. با این حال علی رغم این که نقش زنان در خانواده بیش از مردان است مزایای چندانی دریافت نمی‌کنند. البته خوشبختانه در کشور ظرفیتهای قانونی خیلی خوبی در این حوزه داریم و اگر دانشگاه ها بتوانند بسترهایی را فراهم کنند که زنان فوق حرفه‌ای در دانشگاه ها و مجلس حضور پیدا کنند و خودشان از نگاه دنیای زنانگی خود در قانونگذاری مشارکت داشته باشند، شاهد همخوانی بیشتر قوانین با حقوق زنان هم خواهیم بود.

مولف کتاب «حقوق و شکوه زن در نظام حقوقی اسلام» تصریح کرد:

 

حقوقی که در نظام حقوقی اسلام برای زنان پیش بینی شده بسیار پیشرفته تر از نظام های مدنی امروز است ولی متاسفانه کمتر عملی شده است.

 

وی گفت: پیشنهاد من این است که یک مرکز فرابخشی با محوریت تعالی حقوق خانواده در وزارت علوم و به تبع آن دانشگاه ها خصوصا دانشگاه سیستان و بلوچستان ایجاد شود. ایده ایجاد این مرکز فرابخشی را سالهاست که گفته ام و خیلی هم در کنفرانس ها استقبال می‌شود ولی در عمل محقق نشده است.

 

به گفته سالارزایی این مرکز می تواند به سازمان های دیگر برای دفاع از حقوق زنان ایده بدهد و پیگیری کند که در برنامه ریزی های دانشگاه ها اولویت اول را به خانم‌ها بدهند تا به خانواده ها لطمه نخورد.

 

وی با بیان این که در بسیاری از سازمانهای دیگر مراکز رفاهی با امکانات بسیار ویژه در شمال و جنوب و شرق و غرب کشور وجود دارند ولی اعضای هیات علمی خصوصا خانم ها از چنین امکاناتی بهره‌مند نیستند، گفت: در جلسه ای به معاون اول رییس جمهور پیشنهاد کردم که بخشنامه کند زمانی که که یک بانوی دانشگاهی به هر یک از مراکز رفاهی و مهمانسراهای سازمان های دیگر که توسعه خود را مدیون دانشگاهیان هستند، مراجعه می‌کنند امکان استفاده از این مراکز را داشته باشند که متاسفانه چنین بخشنامه‌ای صادر نشد.

 

عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان همچنین پیشنهاد کرد که یک مرکز مشاوره فوق تخصصی با متخصصان فوق حرفه ای از بانوان در دانشگاه ها ایجاد شود که در تمام حوزه‌ها از جمله در حوزه های تخصصی فنی مهندسی فعالیت داشته باشند.

 

وی افزود: در حوزه مالی، تنها زنان سرپرست خانوار هستند که حق عائله مندی دریافت می‌کنند که درخواست ما این است که حق عائله مندی را به تمام زنان شاغل یا لااقل به زنان عضو هیات علمی پرداخت کنند تا بتوانند ساعات تدریسشان را کم کنند و کمتر سراغ کارهای پژوهشی میدانی سخت بروند.

 

سالارزایی با پیشنهاد کاهش ساعات موظفی اعضای هیئت علمی زن گفت: باید فرمولی تعریف شود که اگر زن عضو هیئت علمی، مجرد است یک ضریب تاثیر و اگر متاهل است، ضریب تاثیری دیگر داشته باشد و ضریب تاثیر خاصی برای مادران در نظر گرفته شود که براساس تعداد فرزندان تغییر کند.

 

وی با اشاره به مشکلات بانوان کارمند، گفت: این گروه خصوصا نیروهای خدماتی بیشترین کار را دارند ولی کمترین مزایا را دریافت می‌کنند که باید سختی شغل و حمایتهای مالی دوره ای برای آنها لحاظ شود. برگزاری سالی حداقل یک دورهمی درون سازمانی که همه بتوانند در آن شرکت داشته باشند هم در تقویت روحیه کارکنان زن مؤثر است.

 

دکتر رحمانی، مشاور وزیر علوم در امور زنان و خانواده در پاسخ به برخی پیشنهادهای مطرح شده گفت: چرا همیشه دنبال ایجاد ساختارهای فرابخشی جدید هستیم و چرا ساختارهای موجود را اصلاح نکنیم؟

در حال حاضر، درخواست طرح «دانشگاه دوستدار خانواده» را در وزارت علوم دنبال می کنیم که فکر می کنم خیلی از مواردی که دنبال آن هستید در آن دیده شده است. این طرح پس از آماده شدن دستورالعمل‌های مربوطه خدمت متخصصان هم ارائه می شود تا پیشنهادها و نظرات آنها در آن لحاظ شود.

 

وی با بیان این که تسهیلاتی مثل کاهش ساعات موظفی اعضای هیئت علمی زن نه تنها کمکی به بهبود شرایط آنها نمی‌کند که در نهایت تبعات منفی‌ای نیز در پی خواهد داشت، گفت: زنی که عضو هیات علمی می شود به هر حال شرایطی را پذیرفته است. اگر مرتب دنبال این باشیم که امتیازاتی را برای زنان بگیریم ممکن است نتیجه عکس داشته باشد. اگر زنان عضو هیئت علمی به جای ۱۰ واحد موظفی، ۳، ۴ واحد موظفی برعهده بگیرند،  کمبود ساعات موظفی انها بار مضاعفی بر دوش همکاران مرد انها نخواهد بود؟  به هر حال اگر مادر خانواده نباید خسته باشد پدر هم نباید خسته باشد.  از طرف دیگر اگر زنان تعداد ساعات موظفی کمتری داشته باشند طبیعی است که دانشگاه‌ها وقتی بین دو گزینه زن و مرد برای جذب هیات علمی قرار می گیرند، جذب همکار مرد را ترجیح بدهند لذا هر چه در این زمینه‌ها به نفع زنان تبعیض قائل نشویم در نهایت به نفع آنها است.

 

رحمانی خاطرنشان کرد: در مورد بحث مراکز رفاهی هم فکر نمی کنم این مسائل چندان مردانه زنانه داشته باشد. بحث عائله مندی و حضانت اصلا در حوزه اختیارات وزارت علوم نیست و قانونگذاران باید این مساله را بررسی کنند. در خصوص بحث مرکز مشاوره فوق تخصصی با حضور زنان هم متوجه نشدم که این مرکز چه تفاوتی با مراکز مشاوره موجود دارد.

 

سالارزایی هم در ادامه با بیان این که دانشگاه، ویترین پیشرفت کشور و و رسالت دانشگاه، فریاد ملی منطقی است، اظهار داشت: وجود مرکز فرابخشی یعنی مرکزی که بتواند ایده بدهد. درست است که دانشگاهیان نمی توانند قانون تصویب کنند ولی این به معنای این نیست که رفع مشکلات موجود در حوزه کار ما نیست چون دانشگاهیان هستند که باید خوراک قانون‌گذاری را تامین کنند.

 

 

دکتر خدیجه اسدی سروستانی، استادیار علوم اجتماعی و مدیر مرکز نوآوری اجتماعی دانشگاه سیستان و بلوچستان هم در سخنرانی خود با بیان این که این دانشگاه از معدود دانشگاهی هایی است که خیلی به زنان اهمیت می‌دهد و به هیات علمی های جوان میدان می‌دهد، اظهار داشت: وقتی همیشه در مطالعات بر نقش خانواده به عنوان اساس جامعه تاکید می کنیم کشورهایی هستند که می توانند الگوی ما باشند، مثلا در آلمان خیلی تاکید می‌شود که زنان در رشته‌های علوم پایه فعال تر شوند و در این راستا برنامه ها و فلوشیپهای خاصی می‌گذارند. باید مناسبت‌هایی مثل روز جهانی زنان و دختران در علم را تبدیل به فرصتی کنیم که ساختارهای موجود را اصلاح کنیم و فلوشیپ هایی را به زنان بدهیم.

 

وی با اشاره به مسائل و مشکلات مضاعفی که گریبانگیر زنان و دختران در استان و دانشگاه سیستان و بلوچستان است، اظهار داشت:  باید لااقل یکی، دو سال در این استان زندگی کنید تا با مسائل و مشکلات موجود آشنا شوید. خود من چهار، پنج سال پیش با انگیزه زیادی به استان آمدم ولی تحت تاثیر محرومیتها و ضعف امکانات استان از انگیزه من کاسته شده است. بسیاری از تسهیلات و امکاناتی که در شهرهای بزرگ هست اینجا نیست؛  لذا اعضای هیئت علمی هم به نوبه خود سختی های بیشتری را نسبت به همکاران خود در شهرهای دیگر متحمل می‌شوند.

 

اسدی با بیان این که هیچ تفکیکی بین کار حرفه‌ای و زندگی زنان عضو هیئت علمی وجود ندارد، اظهار داشت: مسوولیت‌های شغلی اعضای هیئت علمی به تنهایی تاثیرات روانی و جسمی زیادی بر آنها دارد؛ لذا پیشنهاد می کنیم پژوهشی در سطح کشور در زمینه سلامت روانی و فیزیکی زنان و مردان عضو هیئت علمی انجام شود.  نتایج این طرح می تواند منبع مطالعاتی خوبی برای محققان باشد. البته می‌توان مطالعات طولی هم انجام داد و در یک دوره ۱۰، ۲۰  ساله سلامت روانی و جسمی افراد و تاثیری که روی خانواده های آنها داشته را بررسی کرد.

 

وی با اشاره به سهم بسیار پایین تر زنان از اعضای هیئت علمی دارای درجه دانشیاری و استادی گفت: علت این مساله، ضعیف تر یا کم کارتر بودن زنان نیست و باید مشکلات و موانعی که در مسیر ارتقای زنان دانشگاهی وجود دارد را شناسایی و رفع کرد.

 

اسدی خاطرنشان کرد: درست است  که اگر امتیازات خاصی برای زنان عضو هیئت علمی در نظر گرفته شود ممکن است در نهایت به ضرر آنها باشد ولی به هر حال با توجه به مسوولیت زنان در خانواده می‌توان کارهایی انجام داد مثلا در شرایط فعلی که کلاس‌ها به صورت مجازی برگزار می‌شوند، برای خانم‌ها خیلی سخت است که در ساعت ۶ و ۷ بعد از ظهر کلاس داشته باشند.

به نظر من در همه دنیا کاری می کنند که تعادلی بین کار و خانواده باشد. این که مثلا دوره آموزشی راهکارهای بهبود ارتباط در خانواده را ساعت ۹ تا ۱۲ صبح روز جمعه برگزار ‌می‌کنند نه تنها کمکی به بهبود ارتباط در خانواده نمی کند بلکه تاثیر عکس دارد.

 

وی افزود: زنان عضو هیئت علمی با علاقمندی و پذیرفتن مشکلات این مسئولیت را قبول کرده‌اند ولی نباید اجازه داد عدم تفکیک کار و زندگی انگیزه آنها را تحت تاثیر قرار دهد. چه اشکالی دارد که برای  زنان عضو هیئت علمی هم مثل زنان کارمند حق شیر در نظر بگیرند؟

شبکه‌سازی و ایجاد ارتباط بین خانم های هیات علمی کشور از سراسر کشور هم می تواند در حوزه پژوهش و سایر بخش ها بسیار کمک کننده باشد.

 

اسدی با بیان این که صرف شرکت در جلسات دستگاه‌های مختلف و ارائه مقاله کمکی به بهبود وضعیت زنان استان نمی‌کند بر ضرورت فراهم‌سازی زمینه ایفای نقش بیشتر زنان دانشگاهی بر شرایط زنان خارج دانشگاه تاکید کرد و گفت: اگر بندی در آیین نامه ها باشد که به صورت رسمی برای فعالیتهای اعضای هیئت علمی در کمک به نقش آفرینی اجتماعی دانشگاه هم امتیازی در نظر گرفته شود میتوانیم قدم‌های بهتری برای استان برداریم.

 

دکتر رحمانی هم با تایید صحبتهای دکتر اسدی مبنی بر تفاوت مسائل زنان دانشگاهی در استانهای مختلف گفت: در این سلسله نشست‌ها هم هدف ما این بوده که دغدغه ها و چالش ها و مشکلات زنان دانشگاهی را با توجه به زیست بومی که در آن فعالیت دارند شناسایی کنیم. البته مطلبی که در مورد دادن ساعت شیر به مادران عضو هیئت علمی مطرح شد در قانون لحاظ شده است. اصولا یکی از مشکلاتی که در زمینه حقوق زنان دانشگاهی داریم این است که خود ما چندان از حقوق و قوانین اطلاع نداریم لذا تجمیع قوانینی که مختص زنان عضو هیئت علمی  و دختران دانشجو است را در دستور کار داریم.

 

دکتر کشاورز هم با تاکید بر این که مصالحه کار و زندگی زنان عضو هیئت علمی، همچنان یک مساله جهانی و نیازمند تلاش مستمر است، اظهار داشت: کتاب «زنان در جهان دانشگاهی» که از فرانسه ترجمه کرده‌ام نشان می دهد که چه قدر مساله تعادل کار و زندگی در کشورهای پیشرفته مطرح است و چگونه تلاش می‌کنند که این مصالحه را ایجاد کنند. در گروه مطالعات زنان مؤسسه مطالعات فرهنگی و اجتماعی هم  پژوهش‌های متعددی درباره مشکلات زنان دانشگاهی اجرا کرده و در دست اجرا داریم که امیدوارم با این پژوهش ها و حمایت دکتر رحمانی بتوانیم اقداماتی را سامان دهیم.

دکتر مهری رجایی، استادیار نرم افزار دانشکده برق و کامپیوتر و رئیس مرکز آموزش‌های مجازی دانشگاه سیستان و بلوچستان هم در سخنان خود با محوریت تقویت امید و نشاط اجتماعی بانوان دانشگاه گفت:

توجه صرف به آموزش و پژوهش در دانشگاه باعث شده که روحیه نشاط و شادکامی در دانشگاه‌ها بسیار کمرنگ شود در حالی که یکی از رسالت‌های دانشگاه تربیت اینده‌سازان جامعه است. یکی از عوامل مهم موفقیت، نشاط اجتماعی و رضایت از زندگی است. حفظ روحیه با نشاط در استان سیستان و بلوچستان با توجه به شرایط آب و هوایی و کمبود امکانات بسیار سخت‌تر است.

وی با بیان این که با توجه به محیط بسته خانوادگی در این استان و محدودیتهای سخت تر برای دختران، زمینه‌های افسردگی در آنها بیشتر است، اظهار داشت: ایجاد فضایی با نشاط در خوابگاه‌ها و برنامه‌های تفریحی و ورزشی خاص دانشجویان دختر، برگزاری دوره‌های مهارت‌های زندگی، دوره‌های تشکیل خانواده و فرزندپروری، برگزاری دوره‌هایی برای آشنایی با حقوق زنان و آموزش راه‌های دفاع از حقوق خویش جهت جلوگیری از آسیب روحی و عاطفی، کمک گرفتن از دانشجویان مقیم در کارهای دانشجویی در دانشگاه و حتی دورکاری جهت افزایش حس ارزشمند بودن و تقویت امید و نشاط در دانشجویان دختر مؤثر است. در زمینه کارمندان و اساتید هم برگزاری دوره‌های خاص بانوان جهت آشنایی با حقوق زنان و فرزندپروری، ارزش‌گذاری برای کارمندان خانم با کارهایی حتی کوچک اما کم هزینه، معیار انتخاب مدیران براساس حرفه و تخصص نه جنسیت و اهدای هدیه – حتی ارسال یک گل – به ازای تولد فرزند در تقویت امید و نشاط اجتماعی این گروه موثر است.

 

رجایی در پایان با بیان این که در آیین نامه استخدامی اعضای هیئت علمی برخلاف آیین نامه استخدامی اعضای غیر هیئت علمی، تمایزی برای خانم‌ها در نظر گرفته نشده است از عدم کاهش موظفی در دوران شیردهی و داشتن کودکان زیر شش سال، عدم پرداخت حق مهد کودک و مادرانه در مقابل حق مسکن و اولاد برای مردان و یکسان بودن شرایط ترفیع در دوران مرخصی زایمان با همکاران مرد و ملزم کردن مادران عضو هیئت علمی به پایان بردن کار آموزشی تا آخر ترم حتی در دوران مرخصی و دنبال کردن کارهای پژوهشی برای ترفیع انتقاد کرد و گفت: در اولویت قرار دادن واگذاری مسکن برای بانوان مجرد عضو هیئت علمی که خانواده‌شان مقیم زاهدان نیستند، اولویت دادن به خانم‌ها برای انتخاب زمان کلاس‌ها و ملزم کردن مهد کودک مجتمع کوی اساتید به پذیرش کودکان تا پایان ساعت کلاسی نه وقت اداری از مواردی است که می‌تواند در کاهش دغدغه ها و ارتقای نشاط زنان عضو هیئت علمی دانشگاه سیستان و بلوچستان کمک کند.

دسته بندی: اخباراخبار علمیتازه‌هاگفت‌و گو

نوشتن دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *